STK’lardan Mescid-i Aksa’daki İbadet Yasağına Tepki

İsrail’in Mescid-i Aksa’yı Müslümanlara kapatması ve ibadeti engellemesi üzerine İHH İnsani Yardım Vakfı, Filistin’e Destek Platformu ve İslami Dayanışma Platformu öncülüğünde Fatih Camii avlusunda basın açıklaması yapıldı. Teravih namazının ardından gerçekleşen programa çok sayıda vatandaş katıldı.

“İbadethaneler Dokunulmazdır”
Genç İHH Başkanı Mücahid Çankaya, ibadethanelerin savaşların en kanlı anında bile dokunulmaz olduğunu vurgulayarak, “Her birey ibadet etme hakkına sahiptir” dedi.

“1967’den Bu Yana İlk Kez”
Çankaya, Mescid-i Aksa’nın 19 gündür kapalı olduğunu, bu denli uzun süreli bir yasağın 1967’den bu yana ilk kez yaşandığını belirtti.

Gazze’de Katliam ve Açlık
Çankaya, Gazze’de şehit sayısının 72 bini geçtiğini, İsrail’in suyu ve gıdayı keserek “açlık soykırımı” yürüttüğünü ifade etti.

“Gün Birlik Olma Günü”
Çankaya, Filistin ablukasını kırmak için girişimlerin süreceğini, Özgürlük ve Sumud Filosu’nun nisan ayında yeniden Akdeniz’e açılacağını açıkladı.

Uluslararası Sessizlik Eleştirisi
Filistin’e Destek Platformu Başkanı Osman Nuri Kabaktepe, uluslararası kuruluşların sessizliğini eleştirerek, “Çözüm ürettiklerinde görevlerini yapmış olurlar” dedi.

“Gazze’de İşlenmeyen Suç Kalmadı”
İslami Dayanışma Platformu Başkanı Rıdvan Kaya, İsrail’in Gazze’de çocukları, kadınları ve ibadethaneleri hedef aldığını, zulmünü Mescid-i Aksa’yı kapatarak sürdürdüğünü söyledi.

“Kâinat İslam’ın Adaletine Muhtaç”
Medeniyet Vakfı Başkanı Kazım Sağlam, İsrail’in insanlıkla mücadele ettiğini belirterek, “Zulüm payidar olmaz, Müslümanlar olarak birliğimizi korumalıyız” dedi.

Polemikçi Analiz Katmanı
Bu açıklamalar, Mescid-i Aksa’daki yasağın yalnızca dini bir mesele değil, aynı zamanda küresel siyasetin ve güç dengelerinin bir yansıması olduğunu ortaya koyuyor. STK’ların vurguladığı “1967’den bu yana ilk kez” ifadesi, İsrail’in politikalarının yeni bir eşiğe ulaştığını gösteriyor. Gazze’deki katliamlarla Aksa’daki yasak arasında kurulan bağ, Filistin meselesinin hem sembolik hem de somut düzeyde bir “ortak hafıza” ve “ortak direniş” alanı olduğunu öne çıkarıyor.