Çocuğunuza Kağıttan Uçak Yaptırın

Çocuğunuza Kağıttan Uçak Yaptırın

Bu başlığı görenlerin aklından “Bu da nereden çıktı?” sorusunun geçmesi normal. Çünkü bugün artık her şeyin hızla tüketildiği bir gündem içinde, kağıttan bir uçak bile fazla sade kalabiliyor. Ama mesele uçak değil, mesele çocuk. Okullarda uzun süredir tartışılan bir konu var: Çocukların giderek daha fazla teste, ezbere ve ölçülebilir başarıya sıkıştırılması. Buna karşılık üretme, deneme, hata yapma ve yeniden deneme gibi temel öğrenme alanları çoğu zaman arka planda kalıyor. Sınıfın içinde değil belki ama sınıfın dışında, bir çocuğun eline geçen en sıradan kağıt bile aslında başka bir şey söylüyor.

Kağıt uçak meselesi

Bir çocuk kağıdı alıp uçak yapmaya başladığında süreç oldukça tanıdık ilerler: Katlar, dener, uçurur, düşer, yeniden katlar. Bu döngüde dikkat çeken şey aslında sonuç değil, süreçtir. Çocuk, uçağın neden uçmadığını anlamaya çalışırken farkında olmadan bir şey öğrenir: Denemek, vazgeçmekten daha kolaydır. Ama eğitim sisteminin genel refleksi çoğu zaman bu süreci desteklemekten çok sonucu ölçmeye yöneliyor.

Görünmeyen taraf

Bugün çocukların gelişimi üzerine konuşulurken sıkça “problem çözme”, “yaratıcılık” ve “analitik düşünme” kavramları kullanılıyor. Ancak günlük hayatın içinde bu kavramların karşılığı çoğu zaman oldukça sınırlı kalıyor. Kağıt uçak örneği burada basit ama çarpıcı bir karşılık sunuyor. Çünkü hiçbir yönlendirme olmadan, tamamen çocuğun kendi denemesiyle ortaya çıkan bir süreçten söz ediyoruz.

Asıl soru

Asıl mesele şu: Çocuklara ne öğretiyoruz, neyi ölçüyoruz ve en önemlisi neyi görmezden geliyoruz?  Bir kağıt uçak belki küçük bir detay. Ama bazen en küçük detaylar, en büyük eksikleri görünür kılar.